Bloemrijk

Prachtig boek over de neergang van de Nederlandse overheersers die door de stille kracht van de Indiërs uiteindelijk overwonnen worden. Het boek is in 1900 geschreven en de taal is ouderwets en bloemrijk en met soms vreemde zinsvolgorde. Als je de schijnbaar gezwollen taal tot je laat doordringen dan ervaar je hoe trefzeker en nauwkeurig de poëtische taal is in het verbeelden en doen voelen. Heel mooi de beschrijving van de overweldigende natuur en het proces van verrotting door de aanhoudende zware regens. De ontaarding van de materialistische Nederlander temidden van de introverte, trotse Indiers is overtuigend. De verschillende karakters van de hoofdpersonen worden mooi uitgebeeld in zich steeds herhalende kenmerken, maar ontwikkelen zich ook door de dreigende gebeurtenissen. Citaten:
(…) ademde hij tegelijk met de frisheid van de zee de weemoed van de zee in, de geheimzinnige weemoed van de Indische zeeën, de opstokende weemoed van de zeeën van Java de weemoed die aanruist van verre als op suizende wieken van geheimzinnigheid. Over de stad(…) hing een donzende geluidloosheid, in de windstille benauwdheid van de avondlucht, als was de matte avond moe van de zonnebadende dag van de Oostmoesson.