Alcohol in een gezin

Ik mocht dit boek lezen voor De Boekenreizigers, olv Erna Eikhoudt. Het is het eerste deel. Op de cover zien we 2 kinderen, een ouder meisje houdt het handje vast van een zittend kindje. Op de grond liggen flessen. 1970: Moeder Ria is net bevallen van een derde kindje, een zoontje Menno. Die door het drankgebruik van zijn mama tijdens de zwangerschap serieuze beperkingen heeft en die nooit thuis zal opgevoed kunnen worden. Hij heeft veel hulp nodig. Thuis zijn er nog 2 kindjes, Jasmijn van bijna 6 en Imke van bijna 4. Zij zien hun mama elke dag grote hoeveelheden drank tot zich nemen. Jasmijn beseft heel goed dat zij voor haar kleine zusje moet zorgen want dat haar mama dat niet doet. Er is weinig tot geen geld voor eten, nieuwe kledij of schoenen. En dan is er ook nog geld nodig voor drank. Want Ria kan niet zonder haar drank. En dan komt af en toe haar drink kameraadje nog over de vloer, de kinderen noemen hem Oom Jacob maar ze vinden hem niet leuk. Hij roept alleen maar op hen. Ik moet zeggen dat ik soms wel tranen in mijn ogen had bij het lezen van dit verhaal. Ik begreep gewoon niet dat een moeder zich zo laat gaan en zelf ook geen hulp zoekt voor haar drankprobleem. Natuurlijk voor dit probleem alleen op te lossen moet je sterk in je schoenen staan en dat is allesbehalve wat Ria kan. Problemen oplossen. Het verhaal is goed geschreven, ik heb mij echt ingeleefd in die kinderen en hun situatie. Hoe moeten die zich gevoeld hebben, hun mama die niet veel nuchter is en die hen aan hun lot overliet. In dit verhaal is goed weergeven wat een alcohol probleem kan doen met een persoon, met een gezin.