Bijzonder en gelaagd boek

In ‘Morgen en morgen en morgen’ ziet Sam Sadie in het metrostation. Hij besluit haar te roepen en zij besluit uiteindelijk te stoppen met doen alsof ze hem niet hoort. Het wordt het begin van een geweldige samenwerking. Sam en Sadie worden succesvol met hun gamedesigns. Al biedt dat succes geen bescherming tegen hun ambities en tegen de liefde. Een stuk of twee, misschien drie. Zo weinig pagina’s waren er nodig voordat dit boek me in z’n greep had. Het was al even geleden dat dat een boek zó snel gelukt is. Ik sloot Sam en Sadie meteen in mijn hart. Vooral Sam, ik vind hem een heel gelaagd personage. Ook de andere elementen in dit boek zijn erg goed uitgewerkt, vind ik. Het begint al bij hoe Sam en Sadie elkaar leren kennen. Zoveel zaken spelen op de achtergrond mee in hoe zij hun band opbouwen. Je leert in deze roman nog een aantal andere personages goed kennen, die stuk voor stuk interessant zijn en iets bijdragen aan het verhaal. Naast de beschrijving en ontwikkeling van de personages, ligt veel van de sterkte van dit verhaal volgens mij in hoe het geschreven en opgebouwd is. Zevin heeft een krachtige schrijfstijl en bovendien zit er variatie in hoe bepaalde hoofdstukken verteld worden. Ik kan dat niet goed uitleggen, maar je voelt tijdens het lezen meteen dat ze iets bijzonders aan het doen is. Verder bevat het verhaal een aantal plotwendingen die maken dat het onder je vel kruipt en dat het boek moeilijk weg te leggen is. “Het prachtige aan de codering van het brein was dat het ‘sorry’ kon zeggen terwijl het ‘fuck you’ bedoelde, bedacht Sam.” Het is een verhaal over vriendschap, liefde, creativiteit en genialiteit, succes en mislukking, vertrouwen en wantrouwen, vallen en weer opstaan. Prachtig! Absoluut een aanrader.