Niet één spannend moment

<p><strong>Ann Ceurvels</strong> geniet in Belgi&euml; meer bekendheid als actrice dan als auteur. Dat kan ook bijna niet anders, want mevrouw Ceurvels is pas beginnen te schrijven nadat ze al een lange acteercarri&egrave;re achter de rug had. In 2010 debuteerde ze met <em>Weer</em> waarin haar lezers kennismaakten met Fabi&euml;nne, een ietwat onberekenbare labiele weervrouw die haar bekendheid ontleent aan het dagelijkse optreden op de televisie. Amper een jaar later ligt haar opvolger op de planken, wederom met Fabi&euml;nne in de hoofdrol en met de veelzeggende titel <em>Geweer</em>.</p> <p>Fabi&euml;nne, veroordeeld wegens de moord op de echtgenote van haar collega Kurt, komt na zeven jaar detentie vrij. Aan de gevangenispoort wordt ze opgewacht door Diego Grebs die zegt te handelen in opdracht van een grote Nederlandse televisieproducent die haar opnieuw wil lanceren. Maar Fabi&euml;nne moet nog wennen aan haar vrijheid en het nieuwe leven. Ze kan gaan werken als visagiste in een rouwcentrum, nadat ze daar een opleiding voor heeft gevolgd. Daar leert ze Cat kennen, een jong meisje dat samen met haar vriend in een band speelt. Voor de psychologische verwerking van het verleden gebruikt Fabi&euml;nne de zogenaamde therapiedromen, waarin bekenden uit de gevangenis in haar geest verschijnen en haar goede raad geven. Die vermeende adviezen worden door Fabi&euml;nne omgezet in concrete acties die leiden tot wraak in naam van haar eigen slachtoffers van voor haar detentie, en actieve hulp voor de nieuwe 'vrienden'. Daarbij gaat ze meestal voorbij aan het gezonde verstand en laat ze zich leiden door haar impulsieve gedachten.</p> <p>Ann Ceurvels projecteert <em>Geweer</em> volledig op het karakter van Fabi&euml;nne. Het zijn haar emoties die tot acties leiden, al dan niet goed doordacht maar meestal erg impulsief. De lezer kijkt ernaar en denkt er het zijne van. Hoewel er toch enkele doden te betreuren zijn, zit er niet &eacute;&eacute;n spannend moment in het verhaal. De acties zijn impulsief en komen voort uit de gefrustreerde geest van Fabi&euml;nne. Maar ze komt overal mee weg, er is geen plaats voor de flikken of andere justiti&euml;le ondersteuning. Hierdoor mist het verhaal alles wat maar een beetje spanning kan opleveren. De enige die er enigszins nerveus van wordt is Fabi&euml;nne zelf, maar daar begrijpt de lezer weer niets van. Volgens de achterflap van dit boek is <em>Weer</em> destijds een bestseller geworden, maar die potentie heeft <em>Geweer</em> zeker niet! Er ontbreken te veel belangrijke ingredi&euml;nten die een echte thriller nodig heeft.</p>