Snapshots in een frame van misdaadroman

De verhaallijn van deze misdaadroman is vooral een kapstok om korte snapshot-beschrijvingen aan te hangen van het leven in het Harlem van begin jaren 60. Iedere bijfiguur en straathoekwinkel wordt voorzien van context die verder aan de hoofdlijn niets toevoegt. Dat maakt dat er geen vaart zit in het boek als misdaadroman en de spanning ontbreekt. Maar ook het boek als sfeerbeschrijving is niet echt interessant omdat het uiteindelijk allemaal te oppervlakkig en onsamenhangend blijft. Voor diegenen die werkelijk in die tijd in Harlem woonden zal het een feest zijn om te lezen. Alsof je op zolder op een oude schoenendoos vol polaroids stuit, waarvan je niet meer wist dat je die had.