Throwback naar studententijd eind jaren 70

Dit boek is een echte throwback naar je studententijd in Gent in de jaren '60, '70 en begin '80. Zeker als je je de straten van Gent herinnert waardoor je toen flaneerde. Gent was toen nog een volkse stad en niet ingepalmd door de yuppie groene bewoners en drommen toeristen die het zo typische karakter van de stad hebben ontnomen. Toen dacht je nog niet aan het leed dat er nog maar een paar decennia voordien geleden was. En áls je het geweten had, was dat waarschijnlijk één van je laatste zorgen geweest. In het huidige tijdskader neemt het boek echter een heel andere dimensie aan. 'De opgang' toont hoe fervente overtuigingen snel kunnen uitmonden in rabiaat fanatisme, met verschrikkelijkheden als gevolg. De waanzin van de oorlog is immers nooit ver weg. Menig Germanist in spe die in die jaren les volgde van professor Verhulst aan de Blandijn herinnert zich nog wel de professor die niet erg scheutig was met zijn punten. Als je leest welke jeugd de professor heeft gehad, is dat misschien ook niet verwonderlijk. Waar dit boek hoofdzakelijk de gang van vader Verhulst (vader van de professor) vertelt, vormen de memoires 'Zoon van een foute vader' van professor Verhulst zelf waarschijnlijk een interessante aanvulling, kwestie van de tijdsgeest vanuit het gezichtspunt van een kind te leren kennen. Interessant was ook over de geschiedenis achter het wintercircus in Gent te lezen, een gebouw dat altijd tot mijn verbeelding heeft gesproken. Ik heb het nog weten volstaan met auto's. En over de bagage die Koen Tinel, ook kind van een 'foute' vader, nu nog altijd met zich meezeult. Koen Tinel is een belangrijk kunstenaar in het Pajottenland. Eén van zijn kunstwerken is op de Congoberg te bewonderen. Facit: een heel mooi geschreven boek dat iedereen vandaag eigenlijk zou moeten lezen, al is het alleen maar om in te zien hoe snel bepaalde overtuigingen kunnen omslaan in rabiaat fanatisme, zoals hogerop vermeld...