Chantage

Deze recensie verscheen eerder op <a href="https://www.koukleum.nl/peter-romer-chantage/">Koukleum.nl</a>. Ik kende auteur Peter Römer natuurlijk van zijn Baantjer-verhalen en ‘Oog om oog‘, die hij samen met zijn vrouw Annet Hock, schreef. Dus toen ik zag dat zijn debuutserie Hanna Vermeer, die bestaat uit de boeken ‘Chantage’, ‘Bedrog’ en Supernova’, opnieuw uitgebracht zou worden, was ik erg nieuwsgierig. In de proloog ligt actrice Karina op een bed. Ze had nog niet de moeite genomen om zich uit te kleden. Na een klop op de deur, en geen reactie van Karina, blijkt ze dood te zijn. Door deze proloog vraag ik mij meteen af wat er met Karina is gebeurd. Een reden om snel te beginnen aan het eerste hoofdstuk. Ik ben nieuwsgierig geworden. Ik ben fan van de verhalen van Römer omdat hij een eenvoudige schrijfstijl heeft. Doordat Römer een achtergrond heeft in de televisiewereld, waar hij onder andere scenario’s schreef voor Baantjer en Grijpstra &amp; de Gier, merk je dat hij een filmische schrijver is. Dit is natuurlijk ook terug te zien in ‘Chantage’. Hierdoor zag ik veel passages op een levendige manier voor me, wat ik altijd een echt pluspunt vind. De hoofdstukken zijn wat mij betreft een beetje aan de lange kant. Het verhaal is verdeeld in 12 hoofdstukken en dit hadden er wat mij betreft iets meer mogen zijn. Persoonlijk vind ik het altijd fijn als de hoofdstukken kort zijn, dan ben ik altijd sneller geneigd om nog een hoofdstuk te lezen. Maar ondanks dit had ik ‘Chantage’ toch ook snel uit. Dit kwam doordat het een leuk en vermakelijk verhaal is. De spanning is niet enorm hoog, echter doordat het een detective is, Römer noemt het eerder zelf een Moordroman, is dit niet zo erg en was ik er al op voorbereid dat het geen op-het-puntje-van-mijn-stoel-thriller was. Echter denk ik dat de benaming ‘Moordroman’ inderdaad beter aansluit bij het verhaal. Ik heb ‘Chantage’ met veel plezier gelezen en ‘Bedrog‘ en ‘Supernova‘ komen ook zeker op mijn veel te lange nog-te-lezen-lijstje te staan.