"En we hoeven niets te zeggen. Het is genoeg om er te zijn."

"Niemand mag van mijn anders-zijn een stok maken om me mee te slaan." Addie is autistisch en neemt je mee in haar leven. Door Addie's ogen zie je de mensen kijken. Vaak vol onbegrip. Voel je de miserabele leerkracht, die in alle opzichten tekort schiet. Voel je het licht dat te fel is, de prikkels die teveel zijn. En maakt ze meteen korte metten met iedereen die denkt dat autistische mensen niet empathisch zijn. Addie is een prachtkind, dat wordt gezien door de mensen die haar lief zijn. Wanneer ze ontdekt dat er in het verleden diverse vrouwen uit haar geboorteplaats ter dood zijn veroordeeld puur omdat ze anders zijn, laait het vuur in haar op. Ze zet alles op alles om alsnog het recht te halen voor deze vrouwen en leert daarmee haar omgeving een hele belangrijke les. Kortom: een must-read voor ieder neuro-typisch mens.