Een mooie historische roman

Het hart van de chocolaterie speelt zich af vanaf het jaar 1755 in het koloniaal Virginia. We leren de achtentwintigjarige Esmée kennen. Ze woont in York en heeft haar eigen chocolaterie. Ze lijdt nog steeds onder langdurig liefdesverdriet. Ze wil heel graag iets doen om haar leven zin te geven, ze wil meer dan alleen een chocolaterie runnen. Ze heeft zich ermee verzoend dat ze de rest van haar leven alleen zal blijven. Maar dan keert kapitein Henri Lennox terug van een lange reis. Henri is van plan om de vuurtoren in de gevaarlijke Chesapeake Bay op te bouwen, een droom die hij ooit deelde met Esmée. Na 10 jaar komen Henri en Esmée elkaar weer tegen en wordt er een voorzichtige basis gelegd om de pijn van het verleden te overwinnen. Maar intussen wordt de stad overschaduwd door de komende oorlogsdreiging met de Fransen en krijgt Henri de taak om deze expeditie te leiden. Zijn toekomst is ineens anders, dan dat hij voor ogen had. De onzekerheid is groot. Lukt het Esmée en Henri om deze onzekerheden te overwinnen en hun gezamenlijke droom een kans te geven? Het hart van de chocolaterie is mijn eerste kennismaking met de verhalen van Laura Frantz. Het is een Christelijke roman, wat je tijdens het lezen wel merkt, maar wat wel subtiel door het verhaal loopt. Laura omschrijft alles zo mooi, dat je terug de tijd in gaat naar het vroegere leven in Virginia. Wat goed dat er veel historische details in het boek zijn verwerkt. Ik wist hier weinig vanaf. Ondanks dat het boek een prettige schrijfstijl heeft, kon ik er maar lastig inkomen. Het duurde lang voordat ik er in kwam en waardoor dan precies? Ik denk dat het komt doordat ik in het begin me niet zo goed kon verplaatsen in de hoofdpersonen. Ik vond ze vlak qua emoties en gevoelens en daardoor miste ik de connectie. Esmée heeft toch aardig wat te verduren gehad in haar leven. Het overlijden van haar moeder, haar grote liefde die ze heeft moeten laten gaan en toch kom je niet zo goed tot haar kern. De band die ze met haar vader heeft komt dan wel weer goed naar boven. Ook de relatie met haar zus wordt mooi omschreven. Henri komt terug naar het vaste land en heeft veel om over na te denken. Je leert hem wel kennen, maar ik miste toch echt de nodige diepgang. Hij heeft toch een grote rol in dit verhaal. Toch vond ik het uiteindelijk wel een mooie historische roman. Er zitten namelijk aan het einde wel de nodige wendingen wat je als lezer dan toch verrast. Het slot was heel mooi en liefdevol geschreven. Ondanks de kritische puntjes, zou ik het boek wel aanraden als je een liefhebber bent van historische romans.