Vol fantasy

Juliet Marillier is mijn all time favoriete auteur. Bij haar boeken ontdekte ik, en begon mijn liefde voor, het genre Fantasy. Ik ben helemaal gek op elk boek dat ik tot nu toe van haar heb gelezen en verwachtte dat ook niet anders bij dit deel. Wel was dit mijn eerste boek van haar in het Engels. Voorheen las ik de vertaalde variant maar helaas worden haar boeken niet meer vertaald door teleurstellende verkoopcijfers. In ieder geval; ik begon vol goede moed aan dit boek! The Harp op Kings gaat over Liobhan, een muzikant die aan het trainen is om een krijger te worden. Samen met haar broer en collega wordt ze op een missie uitgestuurd om de vermiste harp der koningen (The harp of Kings) te vinden. Deze harp moet namelijk gespeeld worden bij de kroning van een nieuwe koning. En ja, laat ik zeggen: missie verloopt alles behalve vlekkeloos. Dit. Boek. Is. Geweldig. Maar zelden lees ik zo een rijk fantasy boek. Het is echt alsof Juliet Marillier aan elk detail denkt en elk personage compleet uitgedacht is. Daarnaast is het verhaal vol Ierse invloeden (en toevallig ben ik ook helemaal verliefd op Ierland ). The harp of Kings wordt verteld vanuit 3 oogpunten. Die van Liobhan, Brocc en Dau. In het begin was ik hier wat huiverig voor, meerdere vertelperspectieven kunnen voor mij ofwel echt iets toevoegen of het verhaal verpesten. Gelukkig voegde het hier wat toe! De personages zijn goed geschreven en groeien in het verhaal, het kostte me weinig moeite om me in te leven in hen. Het boek is dik genoeg om je te kunnen binden met Liobhan, Brocc en Dau. Als het boek bijvoorbeeld 200 pagina’s was geweest, was dat denk ik niet gelukt. Het verhaal was onvoorspelbaar en met momenten ook ontzettend spannend. Tja, wat kan ik zeggen. Ik ben waarschijnlijk een beetje bevooroordeeld omdat ik zo van haar schrijfstijl en andere boeken houd, maar The Harp of Kings vond ik dus ook echt een pareltje