Het sprookje van Addie LaRue

Een van de bijzonderste boeken die ik de laatste tijd heb gelezen. Niet alleen het plot zelf, maar ook hoe er wordt gespeeld met de woorden. De hoofdpersoon is Adeline LaRue (alleen die naam al!). Als zij in de 18e eeuw tegen haar zin wordt uitgehuwelijkt, doet ze een wens: een leven in vrijheid. Haar wens om eeuwig in vrijheid te leven komt uit, maar er staat wel iets tegenover: iedereen die haar ontmoet, zal haar vergeten. Zo reist ze door de tijd naar het nu: in vrijheid, maar zonder te worden herinnerd. Is het een droom of een vloek? Ik vond het concept geweldig. Heel mooi hoe er werd gewisseld tussen karakters en tijd. Ook de schrijfstijl is erg dromerig en magisch. Ik denk dat ik misschien niet zo ben gegrepen als sommige andere lezers, ik vond het einde stiekem wat lang duren, maar het is zeker wel een mooi sprookjesachtig verhaal.