Nostalgie…

Vroeger (de jaren 70 en 80) was ik een groot fan van Jos van Maanen Pieters. Ik verslond al haar boeken, las en herlas ze. Dus toen ik in de bibliotheek een digitaal exemplaar van haar hand aantrof, wilde ik die heel graag weer eens lezen. Het verhaal gaat over een meisje van begin twintig dat is verloofd met haar jeugdliefde, maar verliefd wordt op een ander. Een weinig opwindend thema, maar ik wilde het toch uitlezen. Het was verrassend om te ontdekken hoezeer onze taal in de afgelopen decennia is veranderd! Woorden als ‘nimmer’, ‘elkander’, ‘nochtans’… ik hoor dat jongeren echt niet elkaar zeggen. Iemand spreekt haar aan met ‘juffrouw’. Vrouwelijke verpleegkundigen worden aangeduid als ‘verpleegstertjes’. Zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik las het allemaal met verbazing. En blijkbaar had ik vroeger die verbazing niet.