Als niemand luistert...

Winterwater is een hartverscheurend verhaal over een jongen die opgroeit in een strenggelovig, emotioneel gesloten gezin. Lex, de jongste van drie broers, hunkert naar aandacht, veiligheid en erkenning - maar nergens lijkt hij die te vinden. Zijn gevoeligheid en eerlijkheid worden niet begrepen. In plaats van ruimte of steun krijgt hij het stempel lastig kind. Op een dag wordt Lex - als hij op de fiets onderweg naar huis is vanuit school en kiest voor de route door een verlaten recreatiegebied - seksueel misbruikt door een onbekende man die zegt te zijn verdwaald. Eenmaal thuis probeert hij, op zijn manier, hulp te zoeken. Hij belt de huisarts, probeert zijn verhaal te doen bij zijn vader en wil iets zeggen tegen zijn moeder, maar niemand luistert. Hij wordt onderbroken, genegeerd, afgewimpeld. Alles en iedereen lijkt belangrijker dan Lex. Die stilte, dat systematisch niet gehoord worden - is wat dit verhaal zo aangrijpend maakt. Niet alleen wat er gebeurt, maar vooral dat niemand ziet wat Lex meemaakt, is hartverscheurend. Lex zoekt contact, schreeuwt van binnen, maar zijn omgeving kijkt weg. Wanneer hij ontdekt dat zijn ouders hebben besloten hem in een psychiatrische jeugdkliniek te laten opnemen - niet omdat hij ziek is, maar omdat hij niet in hun wereldbeeld past - is dat voor Lex een breekpunt. Paleaux heeft dit verhaal zonder drama geschreven. Het is sober, bij tijden ook grappig. Dat maakt het boek zo indringend. Het laat op schrijnende wijze zien wat er kan gebeuren als een kind stelselmatig niet gezien of gehoord wordt.