Littekens

"Pappie's kleine meid slaapt op straat" heb ik nog niet gelezen. Dit vervolg wel, en het is mij niet tegengevallen. Het las vlot weg, het verhaal en de schrijfstijl spraken mij aan en ik vind het bewonderenswaardig wat Stephanie-Joy heeft bereikt. Wel had het boek korter kunnen zijn, aangezien sommige verhalen over haar ervaringen met cliënten als hulpverlener binnen de hulpverlening, er wat mij betreft niet per se in hadden gehoeven. Ik heb niet het idee dat ze allemaal veel toevoegen, en ik vond niet alles even interessant. Al met al vind ik het wel een goed boek en ben ik erg benieuwd naar de voorganger. Het liefst zou ik een 3,5 geven, maar aangezien dat hier niet kan, rond ik het naar boven af. 4*