Te waar om mooi te zijn

Iedereen kent het en vele lazen het, maar het is een boek dat iedereen gelezen zou moeten hebben. Ik heb het dan over ‘het achterhuis’ geschreven door Anne Frank, een tienermeisje dat tijdens de Tweede Wereldoorlog ondergedoken zat omdat ze geboren was als dochter van een Joods gezin. In haar dagboek schrijft ze over haar leven, gevoelens, gedachten…als onderduikers tot het moment dat ze worden ontdekt en naar een concentratiekamp worden gestuurd. Haar vader, Otto Frank, is de enige overlevende en hij heeft ervoor gezorgd dat het dagboek gepubliceerd werd. Er zijn verschillende uitgaven van het boek, ik heb er in mijn leven al een paar gelezen, maar toen ik dit jaar voor mijn verjaardag de graphic novel kreeg, besloot ik zowel deze als de gewone versie van het boek nog eens te lezen. Een dankbare keuze! Het is geen absoluut geen makkelijk boek, ten eerste door het thema en de inhoud. Het is een interessante maar best zware inhoud, het hele boek speelt zich logischer wijze af op dezelfde plaats, wat maakt dat de focus niet zozeer ligt op de actie en gebeurtenissen, maar wel op de gevoelens en mentale processen die Anne Frank doormaakt tijdens haar oorlogsjaren, dit gaat van ergernis tot angst tot liefde. Ten tweede is het een lastiger verhaal om in te komen, mede doordat het niet om de acties gaat, maar ook omdat het een situatie is waarvan wij ons totaal geen voorstelling kunnen maken. Wat zij meemaken in het achterhuis zijn zo’n uitzonderlijke omstandigheden dat er maar weinig mensen die zich kunnen herkennen in haar verhaal. De graphic novel maakt het verhaal toegankelijker, door de visuele voorstelling, zo wordt het makkelijker te begrijpen. Op die manier kan je je er een beter beeld bij vormen en spreekt het meer tot de verbeelding dan wanneer je het ‘gewone’ dagboek leest. Het is een geschiedenisboek dat voor iedereen toegankelijk is, ook voor wie minder graag leest of minder in geschiedenis geïnteresseerd is. Het is geen standaard verhaal, om meerdere redenen. Allereerst is het geschreven door tienermeisje, al heb je dit idee absoluut niet tijdens het lezen, ik denk dat maar weinig 13- of 14-jarigen erin slagen zo’n werk neer te zetten. Ten tweede mag je ook niet vergeten dat je een dagboek leest, je kan en mag dus geen verhaal verwachten vol plotse gebeurtenissen en onverwachte wendingen. Maar je hebt toch altijd al eens willen weten wat anderen denken? In dit boek doe je niets anders, je leert de gedachten en ideeën kennen van één van de meest interessante meisjes uit de geschiedenis. Ik vind het een heel mooi gegeven dat je de kijk en mening van een 14-jarige over de oorlog krijgt, dit is totaal anders de meeste boeken over de oorlog. ‘Het achterhuis’ kan zowel sterk als kwetsbaar omschreven worden. Een absolute aanrader.