Schrijven is schrappen...

Er zijn van die boeken waar je naar uitkijkt omwille van het thema, de humor, de auteur, …. Ik hou zelfs van een goed dystopisch boek. Mijn verwachtingen worden echter niet ingelost. De achterflap belooft een boeiend boek, echter…. ‘Waanzin’ komt traag op gang, als het al op gang komt. Verder is het slecht gestructureerd en langdradig. Ik heb de gewoonte om een boek niet te be- of veroordelen vooraleer ik 100 pagina’s gelezen heb. In dit geval hield ik het echt niet vol. Ik kwam niet in het verhaal. Waarom een slordige 400 pagina’s gebruiken als een kortverhaal van 50 pagina’s krachtiger zou zijn? En op die manier meer impact kan hebben, betere recensies, meer lezers…? Eén advies aan Shriver: ‘Schrijven is schrappen.'