Winterse sfeer

De 3 verhalen in dit boek over Emiel spelen zich allemaal af in de winter. En het is een groot deel van het jaar winter in Zweden. Emiel heet in dit boek weer Emiel, want in sommige Nederlandstalige boeken heet hij Michiel. Emiel haalt per ongeluk allerlei streken uit die zeer beeldend worden beschreven door Astrid Lindgren. Emiel doet eerst en denkt er dan pas over na. Vaak tot ongenoegen van zijn vader die hem dan in het houtschuurtje opsluit. Emiel snijdt dan houten poppetjes. Ook in dit boek komt het houtschuurtje weer tevoorschijn, maar het blijkt vooral dat Michiel een hart van goud heeft. Alleen heeft hij nog een paar ruwe kantjes. Zoals eerder benoemd zijn er al meerdere boeken over dit kereltje geschreven en 2 verhalen uit dit boek waren dan ook al eerder uitgegeven. Deze 2 winterse verhalen staan in deze nieuwe uitgave samen met een onbekend verhaal over een winters feest op de Hazelhoeve inclusief een sneeuwballen gevecht. Dit is weer zo beeldend en komisch door Astrid Lindgren geschreven, dat de lezer het verhaal voor zich ziet. De verhalen zijn niet kort, maar kunnen wel in stukken worden gedeeld, dat maakt dit boek een leuk voorlees boek. Het zijn meestal vrolijke verhalen, al hebben ze ook wel een serieuze ondertoon, vooral het laatste verhaal. De verhalen zijn in vertellende taal geschreven op een zeer humoristische en begrijpelijke manier. Astrid Lindgren is misschien wel de bekendste kinderboekenschrijfster ter wereld. De verhalen die ze haar dochtertje vertelde over Pippi Langkous, schreef ze op en daarna volgde een lange carrière voor deze vrouw die nooit vergat dat ze zelf kind was geweest en zich altijd zo bleef voelen.