Het verhaal van de schrijfster

Astrid Lindgren schrijft in dit boekje over zichzelf, maar ook over de mensen om haar heen en de omgeving waar ze vandaan komt, Smaland. Ze vertelt over haar ouders die er lang over deden om te trouwen en hun leven lang van elkaar bleven houden. Maar ook over de melkmeisjes en knechten die bij hun op de boerderij woonden toen Astrid Lindgren een kind was en deze mensen waren als familie voor haar. Ze speelde er wat af met haar broer en zus en achteraf verbaasde zich erover dat er nooit ernstige ongelukken zijn gebeurd. Het eerste boek dat ze zag, werd haar voorgelezen in de keuken van Kristen. De andere verhalen gaan over kinderboeken schrijven. Op school viel haar talent al op en ze nam zich voor geen schrijfster te worden. Dat is niet helemaal gelukt. Ook schrijft ze over haar invallen om verhalen te bedenken. Kortom het is een heel persoonlijk boekje dat Astrid Lindgren schreef. Het boek je is niet dik, slechts 83 pagina’s. Maar daarin komt prachtig naar voren hoe Astrid Lindgren haar jeugd beleefde en hoe het gekomen is dat ze toch kinderboekenschrijfster werd. Ze liefde voor haar ouders, broer, zusjes en mensen in haar directe omgeving spat van de bladzijden af. Maar ook haar positieve instelling weerklinkt door ieder verhaal heen. Wie Astrid Lindgren zegt, zegt Pippi Langkous. Toch schreef ze veel meer kinderboeken. Veel van deze hoofdrolspelers komen voorbij in dit boek. Het is zeer aangenaam om te lezen en meer te weten te komen over deze legendarische schrijfster.