Heerlijke nieuwe vertaling.

“De heer zuchtte en ging op een bankje zitten. Laten we hem aan de lezer voorstellen zolang hij daar zit, zijn benen over elkaar geslagen en peinzend om zich heen kijkend.” Als ik zulke zinnen op de eerste pagina lees dan ben ik al bijna verkocht. Als Toergenjev de heer aan ons heeft voorgesteld en ik dan lees: “Nikolaj Petrovitsj sprong op en tuurde de weg af. Een met drie postpaarden bespannen reiswagen doemde op; hij zag een glimp van de rand van een studentenpet, de bekende omtrek van een dierbaar gezicht…” Tja dan ben ik helemaal verkocht. Dan weet ik al dat de samowar niet ver meer weg is in een boek dat gepubliceerd is in 1862! Heerlijk boek om te lezen. Met dank aan de recente vertaling uit 2020 van Froukje Slofstra. Het wordt overigens tijd dat in Nederland de naam van de vertaler op het omslag wordt vermeld! Onderteken ook de petitie op: https://vertalersophetomslag.nl/ Vaders en zonen bevat nogal wat voetnoten. Onderstaand citaat (en voetnoot) vond ik interessant met het oog op de actualiteit. “’Jawel, ik zie het al, u bent een slavofiel!’”* *de discussie tussen de ‘westerlingen’ en de ‘slavofielen’ woedde gedurende de hele negentiende eeuw en ging over de vraag of Rusland ernaar moest streven zich aan te sluiten bij de ontwikkelingen in West-Europa, of juist een eigen, Slavische koers moest varen en vasthouden aan de traditionele Russische waarden. Toergenjev zelf was als tegenstander van de lijfeigenschap en als voorstander van gematigde, democratische hervormingen een typische westerling.