Over schuld en onschuld.

"De stad zag er uit als een stervende, die plotseling een blos vertoont, de ogen opslaat en wonderbaarlijk tot leven komt. Overal vlaggen uit verveloze kozijnen, overal muziek en gedans en gehos in de stampvolle straten, waar het gras en de distels tussen de stenen groeiden. Bleek, vermagerd volk dromde lachend om dikke Canadezen met baretten op in plaats van petten, niet in het grijs, zwart of groen, maar in beige en lichtbruine uniformen, die niet in een ijzeren snit om hen heen zaten maar los en gemakkelijk, als vrijetijdskleding, met nauwelijks zichtbaar verschil tussen soldaten en officieren." Een mooi beeld van Amsterdam na de bevrijding. De aanslag is een klassieker die ik nog niet had gelezen. Ook de film nooit gezien. Een aanslag op een NSB’er wordt per hoofdstuk belicht vanuit een getuige of betrokkene. Bijzonder knap gedaan. Verrassend tot het einde. Over schuld en onschuld. Het heeft zeker de tand des tijds doorstaan!