Wat zou ik doen?

Zou ik het doen? Dat is wat je jezelf afvraagt na het lezen van dit boek. Het is een waar gebeurd verhaal. Als lezer word je vanaf de eerste bladzijde in het verhaal gezogen. Het is alsof je je in het hoofd bevindt van de zeventigjarige Leah, die de dood in de ogen kijkt, terwijl haar wagen langzaam wegzinkt in het kanaal. Dan verplaatst de verteller zich naar de buitenstaanders. Hoe zijn de reacties van omstaanders en nieuwsgierige toekijkers? De auteur verplaatst zich vervolgens in de persoon van Mirjam, een jonge studente. Ze kan toch niet zomaar toekijken terwijl daar iemand aan het verdrinken is. Ze voelt zich helemaal alleen, niettegenstaande ze te midden staat van een grote groep kijkers. Handelen, of niet? Wat is het risico voor haarzelf? 15 jaar later neemt de auteur, Judith Koelemeijer, terug contact op met Mirjam en Leah. Hoe heeft deze gebeurtenis hun leven verder beïnvloed? Behalve dat je met spanning leest hoe deze gebeurtenis afloopt, laat het lezen van dit boek je ook achteraf niet onberoerd. Wat zou ik doen?