Een mooi verhaal, boeiende geschiedenis.

Simone van der Vlugt geeft Isabel het gezicht dat op de omslag van het boek ontbreekt. Haar karakter en gedachten worden op geloofwaardige wijze beschreven, ingebed in de context van historische gebeurtenissen. Isabel wordt neergezet als een ijzeren dame die op pragmatische wijze de realiteit van een mannenwereld onderkent. Daardoor krijgt het verhaal geen feministische stempel, hetgeen hier misplaatst zou zijn geweest. De beschrijving van Isabels gevoelens als vrouw en moeder zorgt voor een evenwicht met haar veeleisende optreden als heerser van Castilië, veelal verteld als een persoonlijk relaas van Isabel zelf. Haar strategisch inzicht wordt op menselijke wijze belicht — in de strijd om de troon, op het slagveld én bij het uithuwelijken van haar kinderen. Ook haar vooruitziende blik op het belang van de ontdekkingsreizen naar de Nieuwe Wereld komt aan bod, waarmee ze de basis legde voor de rijkdom van het verenigde Spanje en diens latere positie als wereldmacht. De vele namen en jaartallen in het boek kunnen voor sommige lezers enigszins overweldigend zijn en halen soms de vaart uit het verhaal. Daarnaast blijven de wreedheden van de Inquisitie en Isabels rol in de verdrijving van alle joden en moslims uit Spanje onderbelicht, waardoor haar vroomheid wat eenzijdig wordt gepresenteerd.