Een prachtig, speels, lief en rauw boek

Eigenlijk zijn er veel redenen waarom dit boek niet zo'n heel bijzonder boek zou hoeven zijn: het volgt twee mensen van hun jeugd tot ze halverwege de dertig zijn. Ergens wordt een moord gepleegd, ietwat knullig, er wordt een kind geboren en de twee hoofdpersonen zijn hoofdzakelijk aan het werk: ze maken games. Wie na het lezen van deze zinnen denkt: 'nou, dan is dit geen boek voor mij' heeft het mis. Want het is een prachtig, speels, lief en rauw boek. Voor heel veel mensen zal de wereld van de gamedesigners ver van zich af staan; voor mij geldt dat zeker ook. Ik ben nooit een gamer geweest en over de wereld daarachter heb ik nog nooit langer dan een paar seconden nagedacht. Toch is de setting erg goed voor dit boek: ambitie, liefde, vriendschap: het zijn de leidende concepten voor de roman en dat begrijpt iedereen. Het boek heeft mij vertederd. De auteur werkt, heel knap, met behoorlijk complexe karakters. En ondanks dat de karakters vrij excentriek zijn, zijn ze volstrekt geloofwaardig en meeslepend. Ik heb zitten twijfelen tussen vier en vijf sterren en ben voor dat laatste gegaan omdat het einde klein, mooi, teder en liefdevol is. Ook dat vind ik knap, want in het boek wordt vaak gezegd (over games) dat het einde spectaculair en snel moet zijn. Maar de auteur houdt zich in en kiest voor een literaire liefkozing als einde. Ik begreep dat sommigen het boek 'iets te woke' vinden, maar ik heb daar helemaal geen 'last' van gehad: de auteur heeft beslist een licht activistische inslag, maar dat uit zich in het boek als een schreeuw om gelijkwaardigheid, eerlijkheid, openheid, waardering voor verschillen, ruimte voor anderen en tolerantie in de volle breedte. Als dat woke is dan ben ik het ook.