Ontroerend boek

Lian gaat op schoolkamp maar eigenlijk wil ze helemaal niet. Ze zit daar opgescheept met de vissen, de rotmeiden uit haar klas die haar altijd pesten. De meester en haar moeder zien het pesten niet en denken alleen maar dat ze zich gewoon wat meer moet inzetten voor aansluiting in de klas. Haar vader kan ze nu niet bij terecht want die is er een tijdje niet. Gaat het schoolkamp echt zo erg worden als Liam denkt? Of gaat het Lian uiteindelijk iets opleveren? Pesten is één van de grote onderwerpen in dit boek. Dit boek maakt heel duidelijk wat pesten met je kan doen en vooral als je verder niemand hebt die je gelooft of waar je bij terecht kan. Ik denk dat er helaas heel veel kinderen zullen zijn die zich in Lian zullen herkennen. Gelukkig komt Lian tijdens het schoolkamp steeds meer voor zichzelf op en krijgt ze onverwachts een hele goede vriendschap erbij. Daarnaast speelt het klimaat een andere grote rol in dit boek. Vlak bij het schoolkamp is een terrein waar gejaagd wordt op ganzen en kraaien. Lian is hier fel op tegen. Per ongeluk loopt ze een jager tegen het lijf en zij vertelt Lian de redenen van het afschieten van de ganzen. Ik vind het heel mooi hoe beide kanten zo uitgebreid belicht worden. En dat er niet een kant gekozen wordt in het boek. Dit boek geeft op scholen denk ik goede gespreksonderwerpen. Het pesten, het klimaat, jezelf mogen zijn en nog wel meer. Dus naast dat het ook echt een leuk en mooi boek is, is het boek denk ik ook echt heel leerzaam en een opening voor gesprek over moeilijke onderwerpen. Al met al is dit boek echt een aanrader. Ik heb echt genoten van het boek en af en toe was ik ook echt ontroerd.