Anne Terwisscha over Bloedrode zomer

Na het uitmuntende <STRONG>Veertig woorden voor verdriet</STRONG> en het wat teleurstellende <STRONG>De ijsregen</STRONG> heeft <EM>Blunt</EM> weer een prima boek geschreven met John Cardinal in de hoofdrol. Als je dit boek leest, ben je blij dat je niet in Algonquin Bay woont. De vliegenplaag die deze stad jaarlijks teistert wordt levendig beschreven door Blunt. <br />Het boek begint als er in een kroeg een meisje wordt ontdekt met geheugenverlies. Die blijkt veroorzaakt te zijn door een kogel in haar hoofd. Het onderzoek brengt Cardinal op het spoor van een Cubaan die zich als indiaan voordoet en aan een soort voodoo doet die Palo Mayombe heet. Bij Palo Mayombe worden mensen vermoord tijdens de wassende maan, zodat hun geesten in de macht van de priester komen. <br />Tussendoor wordt ook aandacht geschonken aan het priveleven van Cardinal. Zijn vrouw is twee jaar geleden ontslagen uit een psychiatrische inrichting, maar ze lijkt nu weer terug te vallen in een depressie. <EM>Blunt</EM> beschrijft heel realistisch allerlei situaties. Het eind van het boek vertoont enige toevalligheden, maar dat zij hem vergeven. <br />