Hard

Wij, het boek geschreven door Elvis Peeters en uitgebracht in 2009. Elvis Peeters is een Belgische kunstenaar die naast het maken van muziek ook boeken schrijft. En in 2009 heeft hij het boek Wij uitgebracht. Het gaat over acht jongeren, vier meisjes en vier jongens. Liesl, Ena, Femke, Jens, Karl, Ruth, Simon en Jonas. Die ontdekken hoeveel macht hun lichaam heeft na het veroorzaken van een kettingbotsing. Het thema van dit boek vind ik moeilijk te bepalen, omdat het eigenlijk acht jongeren zijn die door het leven gaan. Alleen in dit geval lijken ze niet om andere mensen te geven. En ze zetten zich af van het volwassen worden, omdat ze nu nog vrij zijn en de tijd hebben. Verder zijn de tijd en ruimte in dit verhaal zijn wel goed te bepalen. Omdat het aan het begin al duidelijk wordt dat het het begin van de zomer is en welke plek er ook vaak terugkomt is de soort afgelegen schuur waar de groep afspreekt en rondhangt. De schrijfstijl is verhalend en beschrijvend. Het is beschrijvend, omdat elke gebeurtenis en objecten met veel detail worden beschreven. Dus ik had zelf wel steeds goed door wat er gebeurde of hoe iets eruit zag, alleen soms wat het wel met iets te veel detail. Het is ook verhalend, omdat het een verhaal blijft. Het is niet echt gebeurd en dat merk je, omdat sommige gebeurtenissen in de echte wereld heel anders zouden worden behandeld. Maar dat kan ik niet verder uitleggen zonder spoilers. Het is vanuit de ik-persoon geschreven, alleen het verandert per hoofdstuk van jongere zonder dat er wordt gezegd welke. En er waren maar twee hoofdstukken waarbij ik goed begreep wie er aan het vertellen was. Het enige wat je kon weten is of het een jongen of een meisje was. Uiteindelijk vond ik dit een goed boek, het was wel heftig en de sticker met expliciete content zit er niet voor niets op. Ik vind dit soort boeken wel leuk om te lezen, omdat het een soort harde realiteit is en dat het niet altijd goed gaat. Soms vond ik het wel heel intens, maar wel goed geschreven, omdat alles goed wordt beschreven. En je komt dus ook achter de persoonlijkheden van de personages, alleen weet je soms dus niet bij wie die precies hoort. Maar voor de rest heb ik het boek gewoon uitgelezen, en ik zou niet per se zeggen met plezier, omdat het best wel heftig is. Maar ik vond het dat denk ik interessant en zou het best wel nog een keer lezen.