Bericht van de overkant

“Wat doe je als je vrouw klaagt omdat je praat in je slaap.” Was de eerste zin die ik las waarbij ik verder las om een indruk te krijgen van de inhoud van het boek. Ik was meteen verkocht. Het was niet de titel of het aantal pagina’s dat me aansprak maar het onderwerp. Het hiernamaals dat een grote rol speelt. Beschrijving: Het boek telt 247 pagina’s. De cover van het boek is donkerblauw met een soort witte lichtflits. Het werd geschreven en uitgebracht door Rudy Soetewey in 2020, een Vlaamse schrijver van 67 jaar oud. Hij woont in Wilrijk en heeft nog een heel aantal boeken. Terecht, Moord, Witness, Dubbel krijt, Salami, De opdrachtgever, Getuigen… Zijn voorbeelden hiervan. Hij schrijft vooral thrillers maar heeft ook 3 romans uitgebracht. Zijn boeken Inbraak, Moord en Getuigen werd hij genomineerd met elks een prijs. Hij is oorspronkelijk afgestudeerd als leerkracht. Hij behaalde het diploma aardrijkskunde-wetenschappen. Hij schreef ook toneelstukken en een aantal liedje waar hij niet de bedoeling mee had om er verder mee te gaan. Het boek gaat over een man, een schrijver. Wanneer hij slaapt begint hij veel te praten. Hij neemt nachts op wat hij zegt en komt zo op een bericht dat hij eerst niet gelooft. Iemand die vanuit het hiernamaals (zonder naam) met hem wil communiceren. De man vertelt het hele verhaal over hoe hij overleden is door auto pech, hoe hij in het hiernamaals “leeft”, er gebeuren wisselingen van het leven hier en nu naar het hiernamaals, er gebeuren verschillende ontmoetingen met mensen uit andere tijdperken, hij kan terug naar het verleden… Interpretatie: Een stuk dat wel een raar gevoel gaf en me een “oh” moment gaf was het volgende: 'Dit gaat nog niet gebeuren. Breng de spoedafdeling maar op de hoogte.' Verbijsterd zag ik hoe de vrouw zwijgend naar een telefoon greep. Keek ik echt naar mijn eigen lichaam? Dat kon toch niet? Hadden ze me misschien een hallucinogene drug ingespoten? Of gegenereerd mijn brein een soort afleidingsmanoeuvre? Wat was hier aan de hand? Al snel bleek dat mijn hersenen nog niet functioneerden. Tot mezelf begreep ik het ineens. Ik had het fenomeen beschouwd als een verzinsel, maar schijnbaar was het dat dus niet. Een OBE wordt het genoemd. Een uittredingservaring. Was ik echt uit mijn lichaam aangesloten? Waarom? Omdat ik bijna stervende was? Waarom is mijn uitzicht dan niet veranderd? Op dat moment de vrouw de telefoon weer weg. 'Ze zijn op de hoogte.' Terwijl de man knikte en zich opnieuw over mijn lichaam boog. Dat was zo'n beetje als dromen dat je droomt. Hoe gekker kan het worden? De vrouw gekocht een rol verband uit de verpakking. 'En?' De man schudde het hoofd. ‘Ze moeten toveren, vrees ik. Hier is geen begin meer aan. ‘Geen begin meer aan? Dit ging verdomme wel om mijn leven! Een of andere halfbakken verpleger die me in de ziekenwagen al afschreef? Was dat onze zo uitstekende zorgverstrekking? Amateurs! We waren hier niet in Amerika, hè! Het gaf me dit gevoel omdat ik zelf ook geloof in het hiernamaals en dat ze via je slaap, meditatie… met ons kunnen communiceren. Dat is ook de reden dat ik dit boek gekozen had. Het sprak me meteen aan wanneer ik de achterkant las. Het verhaal wordt op dit moment vertelt door de persoon die al overleden is en communiceert met de schrijver. Het speelt zich af in een recentere tijd met een donkerdere omgeving. Je hebt geen “vrolijk” gevoel in ruimte. Het hele gebeuren wordt chronologisch vertelt in de ik-vorm van 2 personen. Ook de taal is niet enkel AN maar ook tussentaal. Evaluatie: Ik vond het boek goed maar ook langdradig en naar de saaie kant. Het wordt omschreven als een thriller maar in deze categorie zou ik het zeker niet plaatsen. Er zit wel een soortgelijke spanning in het verhaal. Zeker in het begin wanneer het nog allemaal mysterieus is en het bizar lijkt dat iemand van het hiernamaals met hem contact zou proberen opnemen om een gevaar tegen te gaan. Het boek heeft ook een zeer geloofwaardige kant maar dat is misschien omdat het deel uitmaakt van waar ik in geloof. De schrijfstijl is ook zeer vlot om te lezen. Zeker omdat ik moeilijk kan lezen en concentratie erbij kan houden. Enkele woorden waren moeilijk als BDE (Bijna-doodervaring) die ik toch even moest opzoeken.