de Italiaanse prinses

Een vergeten prinses? Een vergeten prinses die strijd om haar eigen geluk? Een vergeten prinses die ingaat op protocollen? Razend benieuwd was ik naar deze prinses en razend benieuwd hoe Willemijn van Dijk dit verhaal zou brengen. Ik moest even gewoon worden aan de schrijfstijl maar dat kwam denk ik voornamelijk door de bom aan info die dit boek bevat. Ondanks die vele info, namen ed, meest het boek heel vlot. Het tempo lag dan ook hoog, halverwege het boek had ik net als de prinses al een half leven achter me gelaten. Ondanks dat de auteur echt wel een karaktervolle vrouw beschrijft en je als lezer zoveel mogelijk van prinses Marianne wil laten ontdekken, denk ik dat deze prinses meer pagina’s nodig heeft om tot haar recht te komen. Ze verdient dat eigenlijk ook wel. Het is een boeiende en snelle lees, al had het voor mij persoonlijk - omdat ik echt wel enorm hou van dit soort boeken - trager mogen gaan en nog gedetailleerder.