Een geïsoleerd boerenleven

Het boek beschrijft de periode uit het leven van een boer op het platteland in Waterland, een streek iets ten noorden van Amsterdam. De hoofdpersoon is Helmer van Wonderen, een man van rond de 60 jaar, die met zijn vader op de boerderij woont met schapen, koeien en kippen. De vader van Helmer ligt nu op sterven. Deze man is vroeger zeer wreed geweest tegenover dieren en zijn zoon heeft het ook niet gemakkelijk gehad. Helmer is de tweelingbroer van Henk. Deze Henk was de favoriete zoon van de vader, maar deze is op 19-jarige leeftijd door een verkeersongeluk om het leven gekomen. Destijds had Henk een vriendin Riet, die vervolgens door de vader van de boerderij is verjaagd. Het boek begint met de situatie dat Henk zozeer genoeg heeft van zijn stervende vader dat hij deze de trap op sjouwt en hem in een apart kamertje op bed legt. Vervolgens wil hij er zo weinig mogelijk mee te maken hebben. De boerderij wordt enigszins opgeknapt en Helmer denkt na over een prettiger invulling van zijn leven, met name door te dagdromen over een verhuizing naar Denemarken. Het leven op de boerderij gaat echter gewoon zijn gangetje. Relaties bestaan uit de mannen van de melkwagen, buurvrouw Ada met twee kinderen en een veehandelaar. Dit leven wordt vrij uitvoerig en ook wel mooi beschreven, maar er is geen sprake van interessante ontwikkelingen. Nadat er contact is gelegd met de vroegere vriendin van de overleden Henk, de inmiddels in Brabant woonachtige Riet, worden er wat meer dialogen beschreven. Riet heeft inmiddels twee kinderen, waarvan er een de naam Henk heeft gekregen. Deze Henk is een nietsnut, waardoor Riet aan Helmer vraagt of deze niet een tijdje op de boerderij in Waterland kan gaan werken. Helmer stemt daar in toe, zodat er nu weer een Henk op de boerderij komt te wonen. Deze jongeman is nogal brutaal en is ook hier te lui om de handen uit de mouwen te steken. Bij een ongelukje raakt Henk gewond aan zijn hoofd en nadat deze wond behandeld is en vervolgens genezen vertrekt Henk weer om naar zijn moeder in Brabant terug te gaan. Ondertussen is er af en toe nog wel een briefwisseling tussen Riet en Helmer. Riet wordt echter boos op Helmer als ze er achter komt dat de vader nog niet dood is, terwijl Helmer dat wel zo had doorgegeven. De dood en de begrafenis van Helmers vader wordt vervolgens beschreven. Aan het eind van het boek wordt ook weer een oude relatie met een zekere Jaap opgevoerd. Jaap was vroeger een knecht op de boerderij die destijds door de vader is ontslagen. Helmer en Jaap gaan samen op vakantie naar Denemarken. De laatste zin uit het boek is: "Ik ben alleen" Deze zin geeft goed aan wat een belangrijk thema in dit boek is. Ik zou zelf niet zo gauw van eenzaamheid van Helmer willen spreken, maar toch wel van een zekere mate van isolement. Het interessante van dit boek uit het jaar 2006 is dat er nu, anno 2023, wat meer aandacht is voor eenzaamheid en isolement van jonge boeren. Het boeiende van het boek is, dat het in wezen zo saai is, dat je door de gemakkelijke schrijfstijl toch benieuwd blijft naar mogelijke nieuwe ontwikkelingen. Dat deze uitblijven komt overeen met het leven op de boerderij, een leven zonder relaties en een leven zonder bijzondere ontwikkelingen. Als enigszins merkwaardige passages zou ik nog wel willen noemen dat Henk zomaar bij Helmer in bed stapt omdat hij het koud heeft. Van enige erotische belangstelling van Helmer, homoseksueel of heteroseksueel is in het boek echter geen sprake. Ook de relatie met buurvrouw Ada, waarbij ze elkaar per verrekijker gadeslaan is wel leuk bedacht en geeft de dubbelzinnigheid aan van interesse in elkaar, maar het moet niet te dichtbij komen. Dit komt goed overeen met de vele "vrienden" die mensen tegenwoordig hebben via sociale media. Taalkundig heb ik er (bijna) niets op aan te merken, behalve dat op blz. 204 het meervoud van kievit als "kievieten" wordt geschreven, terwijl dit "kieviten" moet zijn.