Maarten neemt je mee

In deze bundel neemt Maarten van Rossem in 31 essays zijn lezers mee in zijn denkwereld. De lekkere bondige stukken, geselecteerd uit het magazine Maarten, geven naast feiten zeker zijn mening duidelijk weer. Hiermee kun je het ten dele, helemaal niet of volledig eens zijn, dat is aan de lezer zelf. Stof tot nadenken geeft het zeker. Met scherpe, excellente en soms wat vileine observaties en analyses deelt hij zijn kennis over allerlei ontwikkelingen, waarbij een aantal thema's prominent aanwezig zijn. Amerika, immers zijn vakgebied, is voor hem niet alleen een stokpaardje, maar ook nog eens een grote bron om uit te putten; het is uiteindelijk een land waar niemand om heen kan en waar veel mis is en in het licht van de presidentsverkiezing dit jaar is zijn kijk op het Amerikaanse systeem extra interessant. Maar hij richt ook de pijlen op de Eurozone, het gebruikelijk politiek gekrakeel en het opportunisme in het algemeen, waar hij regelmatig de vloer mee aanveegt en waarbij politici soms worden gefileerd. Hiermee onverbrekelijk verbonden richt van Rossem zich ook op de altijd zo lastig te duiden economie die, om het beleid aan op te hangen, steeds als kapstok meebeweegt in het kielzog van politieke ideeën. Natuurlijk wordt onze maatschappij, onze samenleving, ruim bezien vanuit allerlei invalshoeken net als de complexe verhoudingen in de wereld. Alles is voor Van Rossem een dankbaar onderwerp en hij laat zich bij willekeurig welk onderwerp dan ook, nergens onbetuigd. Hier en daar lijken essays iets gedateerd, dat is inherent aan een bundel met eerder werk. Gezien het hergebruik van oudere essays voor deze bundel had het wel leuk geweest als er af en toe nog een update of actueler aanvulling geschreven zou zijn. Maar hoe dan ook, met messcherpe, heldere analyses die met briljant gekozen voorbeelden en vaak met humoristische ondertoon, zijn aangekleed, geeft hij zijn mening weer, maar trakteert de lezer ook op de echte feiten, kleine geschiedenislessen en schroomt niet om ook af en toe naar zichzelf te kijken. Het is al met al een prachtig staaltje van vingers op de zere plek leggen. Het is smullen voor de schare fans die hij heeft en voer voor het aanzwengelen van een debat bij andersdenkenden en hen die zijn mening delen. Het blijft vermakelijk en leerzaam wat onze nationale brompot, een kwalificatie die hij overigens zelf heel anders ziet, allemaal schrijft. Neem vooral de tijd voor het boek en laat elk essay tot je doordringen. Het is immers geen verhaal waar je zo snel mogelijk het plot van wil doorgronden, maar verzamelde bespiegelingen van de wereld om je heen. Van Rossem houdt je met deze bundel inderdaad scherp.